اول ماده. سامانه بعد از آن.
هلیوواپ از یک سکوی نورگرمایی متخلخل بر پایهٔ B₄C استفاده میکند تا انرژی خورشید را در مرز آب و هوا موضعی کند.
- 01نور خورشید
- 02گرمای مرزی
- 03بخار
- 04آب شیرین
جذب
جذب خورشیدی پهنباند
کامپوزیتی متخلخل و جاذب نور، انرژی را در سراسر طیف خورشیدی میگیرد نه در باندی باریک، و در شرایط شوری که بسیاری از جاذبها تخریب میشوند پایدار میماند.
مادّهٔ نورگرمایی زیر نور مستقیم خورشید. بافت سطح و میزان جذب نور دیده شود.
موضعیسازی
گرما همانجا که تبخیر رخ میدهد
انرژی بهجای پخششدن در کل حجم، در لایهای نازک و گرم روی سطح متمرکز میشود، پس گرما به همانجایی میرسد که تغییر فاز واقعاً اتفاق میافتد. ساختار متخلخل همزمان با تبخیر، آب را به آن لایه بازمیگرداند.
نمودار علمی ساده: نور ورودی، مرز گرمشده، بخار خارجشونده، و نمکی که پایین میماند.
جمعآوری
از بخار تا آب شیرین قابل استفاده
بخار به سطح شفاف خنکتری میرسد، میعان میکند و از آب منبع جدا میشود. کمکردن فاصلهٔ میان آنچه تبخیر میشود و آنچه جمع میشود، اولویت مهندسی کنونی است.
قطرههای میعان روی سازهٔ شفاف نمونهٔ اولیه. سختافزار واقعی، از نزدیک.
نرخ تبخیر آزمایشگاهی زیر تابش شبیهسازیشدهٔ یک خورشید. این اندازهگیری در سطح ماده است، نه تولید آب شیرین یک سامانهٔ کامل.